سه شنبه ٢٦ تير ١٣٩٧ صفحه اصلی|آرشیو اخبار|مقالات پژوھشی|فارسي|اردو
 
صفحه اصلی|مقالات پژوھشی|صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
Title
iran
چهل ستون
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر:
[عضویت]
NewsletterSignup
نام :   
ایمیل :   

 


خانه فرهنگ سرکنسولگری جمهوری اسلامی ایران – لاهور

1396

 

 

ایران چگونه پدیدار گشت

 

هزارها سال پیش ازآن که ملت، دولت و کشوری به نام "ایران" وجود داشته باشد، تیره ها و    قبیله های بسیاری که دارای زبان و فرهنگ ایرانی (ائیریه) یا آریائی بودند، در پهنه های متفاوت جغرافیائی که ازشمال دریای سیاه تا سراسر خراسان شمالی و مرکزی و ماوراءالنهر را در بر می گرفت، می زیستند و خدایان اهورا مزدا، مهریا میترا، ناهید یا آناهیتا و دیگر ایزدانی را که هر یک برنمودی از طبیعت و یا    جلوه های فرهنگی اجتماعی فرمان می دادند، می پرستیدند.

کشور ایران، به سبب آن که معبر اقوام گوناگون بوده، در طی ادوار پیشین، جنبش های اقوام مختلف را به خود دیده است. نجد ایران تقریباً ناحیه ای است بین منطقه ی اوراسیا، استیپ ها و منطقه ی صحرای عظیم غربی که تا آفریقا ادامه می یابد، همچنین در میان آن ها و در واحه های غنی بین النهرین و دره ی نیل، تمدن های عالی مبتنی بر شهرسازی، توسعه یافته بود. این موقعیت جغرافیائی فلات ایران، در تمدن و فرهنگ آنان و به ویژه در تاریخ ملل قدیم، تأثیر عمیقی بر جای گذاشته است.

ایرانیان بدون آن که رابطه خود را با مردم ساکن نقاط دیگر قطع کنند، به محض آن که جامعه خویش را تنظیم کردند، تمایلی نسبت به تسلط بر اقوام بین النهرین احساس کرده و در مدت 12 قرن، این منطقه غنی (بین النهرین) را هم در اختیار خویش گرفتند و بارها، آن ها نیز به محدوده ی ایران احاطه   یافته اند. اینگونه برخوردها باعث شد تا فرهنگ آنان که در یک زمان، از منابع دو جهان مختلف استفاده  می کردند، توسعه یابد؛ نخست: جهان شرق که خود از آنجا بیرون آمده بودند و با علاقه نسبت به نیاکان، روابط نزدیک خود را با گذشته حفظ کردند که اثر این روابط در هنر نقاشی جانوران و اشیاء فلزی زین و یراق بندی غنی و متنوع اسبان، ظروف مزین و ممتاز و جواهر سازی از ایشان بر جای مانده است.

دوم: جهان غرب که مبادی شهر سازی و معماری است، هنر تزئینات و علوم از آنجا به فلات ایران راه یافته و نتیجه آن به وجود آمدن تمدنی مختلط در ایران است که به پیشرفت هایی هم نایل شده و موجبات تحسین ملل دنیا را فراهم آورده است.

مقایسه ی اسطوره ای و زبان شناختی میان هندوان و ایرانیان و سایرمردمان "هند و اروپایی" با "آریائی ها" نشان می دهد، زمان های بسیار طولانی پیش از آن، تیره های متعددی که امروزه به نام "هند و اروپایی" خوانده می شوند، درکنار هم می زیستند و ساختمان عام زبانی و فرهنگ عمومی آنان در کالبد یگانه ای جای داشته است. همچنین مقایسه ی گنجینه ی اصلی لغوی آنان یعنی واژه هایی که اصلیترین و متداولترین مفاهیم و عناصر انسانی و اجتماعی هستند، مانند پدر، مادر، خواهر، برادر، زن، مرد، ابر و دریا، دست و پا و غیره، و یا مظاهر طبیعی چون آب، زمین، درخت، کوه، گاو، خرس و غیره نشان دهنده ی آن است که در زمان های بسیار کهن با یکدیگر می زیستند و عناصر زبانی، فرهنگی و اجتماعی شان، در محیط طبیعی و جغرافیائی مشابه با روابط انسانی و اجتماعی همانندی، شکل گرفته است.

نام گذاری سرزمین ایران:

طبق بررسی های انجام شده و مدارک مستند موجود از قبیل سنگ نبشته ها و خطوطی که بر روی الواح گلی و مهرها و حتی مسکوکات و همچنین در سالنامه ها و یادداشت های اقوام در ادوار پیشین      بر جای مانده است، ظاهراً نام "ایران" از اسامی آخرین اقوامی که برای سکونت دائمی به این سرزمین پای گذارده اند، اشتقاق یافته است. در اینجا بی مناسبت نخواهد بود اگر کمی درباره تحول لغوی نام "ایران" از آغاز تا انتها اشاره ای هر چند کوتاه به عمل آید.

قدیمی ترین نشانه ای که از نام سرزمین آریائی ها باقی مانده و در کتاب "اوستا" بدان اشاره شده است، نام شانزده کشور باستانی همزمان با ایران در عهد زرتشت است که بدین شرح عنوان شده اند:

1.    اَیرانُ و اِج - مملکت آریان ها

2.    سوغَدُه - سغد

3.    مورو - مرو

4.    باخذی - باختر (بلخ - باکتریا)

5.    نیسایه - نسا در نزدیکی نیشابور

6.    هرایو - هرات

7.    وُای کرِت - کابل

8.    اورو - توس یا غزنه

9.    وُهرگان - گرگان (هیرگانه و هیرگانیا)

10.                       هُر هُوواتی - هرات

11.                       ای تو منت - هیلمند یا هیرمند

12.                       رُگایارگه - ری باستان (رُغِه راگیانا)

13.                       شَیخَََر یا چُخر - شاهرود

14.                       وُرِنُ - صفحه البرز یا خوار

15.                       هُپت هِندو - پنجاب هند

16.                       سایر ولایات

صرفنظر از اطلاق نام "ایران ویج" یا "ایران ویژه" نام های دیگری هم برای ایران قدیم قائل    شده اند. "اَئیران"، "ءَایران"، "انیران"، "ایران وج"، "ائیران شَتر" و "ایران شهر". آن چه که از تفصیل زندگی ایرانیان باستان بر می آید اینست که آنان در نواحی شرقی فلات ایران ساکن بوده و از مفاهیمی که در متون مذهبی، خاصه در "وندیداد" (بخشی از اوستا) آمده است، چنین نتیجه گیری می شود که نام مزبور برای ساکنان آریاییِ کشور، و به طور مثال جهت اقوام "ماد و پارس" که در خاور مناطق مزبور در ایران ساکن بوده اند، به کار رفته و "بهشت گمشده ی آریایی ها" محسوب می شده است.

این سرزمین، دارای هوایی خوش و زمین های حاصلخیز و باروری بوده که روزیِ ساکنان آن را فراهم می کرده است.

بر حسب تحقیقات انجام شده، محل تجمع آریایی ها در وسعتی چون آسیای مرکزی، ترکستان شرقی، شمال قفقازیه، شبه جزیره کریمه، اروپای شمالی و برخی نواحی نیمکره شمالی بوده است، امّا نام "ایران ویج" به حوالی شمال ماوراءالنهر (بالای دو رود سیحون و جیحون)، ناحیه "خوارزم" اطلاق       می شده و از آن به عنوان سرزمینی که عموم آریاییان شرقی یا هند و ایرانی بدان دلبستگی و علاقه خاص داشته اند، یاد شده است. "خوارزم" به موجب اساطیر کهن، بهشت طلایی و صحنه ی فرمانروایی جمشید، پادشاه افسانه ای آنان بوده و زندگی مردمان ساکن آن از طریق رمه داری و گله داری سپری می شده است.

آریایی هایی که در هزاره اول (ق. م) به سمت هندوستان رهسپار شده اند، خود را "اَرِیُ" به معنی شجاع و شریف، می نامیده اند و سرزمین هایی که در بین "سند و پنجاب" در اختیارشان قرار داشته است، به نام "اَرِیُ وُرت" خوانده می شده است. گروه های دیگری هم که به ایران وارد شده اند، خود را "اَریا" دانسته و به مرور نام سرزمین خویش را "ایران" نهادند که به حق این نام از خلق و خوی و تعلقات شریف معنوی و اخلاقی و شجاعت مردمان این دیار حکایت می کند.

در دوره های تاریخی، به ویژه در دوره ها "هخامنشیان"، ذکر سلسله انساب و وابستگی های خانوادگی و دودمانی ایرانیان، اصل و نسب و پیوستگی آنان را به آب و خاک مشخص می کرده و کلمه "ایران" که از دگرگونی حاصل در "اَیران"، "اَران"، "أیران"، "اَران شهر"، و "ایران شهر" به وجود آمده، به مرور صورت کنونی را پیدا کرده است.

به هر صورت، سرزمین ایران در خلال هزاره های متوالی و متمادی، نام و هویت تاریخی خویش را حفظ کرده و علی رغم پیشامدهای سوء و حوادث نا موافق، کماکان به صورتی واحد، زنده و مستقل و سرپا باقی مانده است.

 

آرزوی هر ایرانیِ وطن پرستی، پایداری و سرفرازی میهن عظیم الشان و بقای فرهنگ و تمدن و هنری است که هزاران سال پیش تا کنون نسل به نسل و دست به دست ادامه یافته و با همّت ایرانیان فرهنگ دوست و ادب پرور تا ابد باقی خواهد ماند.

 

Cultural Center Consulate General of The Islamic Republic of Iran

4- Main Gulbarg Road , Lahore - Pakistan

Tel: +92-42-99263358 - 60 Fax: +92-42-35711486 E-mail: Lahor.icro.ir@gmail.com Web: http://Lahore.icro.ir

 

 

جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
banners
فارسی داخلہ 2018

اسلامک سکولز

معرفی سعدی آموزش

یازدھمین جشنوارہ رسانہ ھای دیجیتال

جایزه جهانی اربعین

اسلام کمیکز

فراخوان اعظای نشان سعدی و اقبال

ھمائش حلال

مذہبی تعلم مصطفیٰ یونیورسٹی

داخلہ دانشگاہ یزد

دانشگاہ تہران

دانشگاہ الزھرا (س)

کتابخانہ دیجیتال سازمان

نامہ رہبر معظم بہ نوجوانان غربی

اوقات شرعی

سایت رایزنی فرہنگی

Ashnayi ba lahore

darbarha

majala 23,1391

libraries

kfpics

live ziaraat

Imam Khumeini

dafter Khamnaee

akhbaraat

farsi link

تبریز 2018
vote
نظرسنجي غير فعال مي باشد
UsersStats
Visitorsofpage: 386
Visitorsofday : 210
Visitorsofpage : 1599068
Onlinevisitors : 6
PageLoad : 1.5469

مقالات پژوھشی|صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت