سه شنبه ٢٦ تير ١٣٩٧ صفحه اصلی|آرشیو اخبار|مقالات پژوھشی|فارسي|اردو
 
صفحه اصلی|مقالات پژوھشی|صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
Title
iran
خانه فرهنگ لاهور
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر:
[عضویت]
NewsletterSignup
نام :   
ایمیل :   

خانه فرهنگ سرکنسولگری جمهوری اسلامی ایران – لاهور
1396

لورالايى در يك نگاه

 

مركز شهرستان: لورالائی تاريخ تأسيس: اکتبر 1903 م مساحت:9933كيلومترمربع

 

                   سـرشمـاري 1981         1995 (برآورد)

جمعيت:            ــــــــــــــــ = مجموع

                مرد               زن  

                   127190 + 107847         = 235038 نفر   562387 نفر

 

نسبت جنسيت مرد/ زن:    18:1/1

 

تراكم جمعيت در هر كيلومتر مربع: 24                  57

 

تعداد رأی دهندگان: (1993) (مرد) 79692       (زن)  52813   جمع=   132505

 

گروههای عمدة نژادی:   پشتون

 

زبانهای عمده:    پشتو و بلوچي در بعضي از مناطق بخش دُكي

 

آب و هوا:        خنک و خشک

 

محصولات عمدة كشاورزى(95-1994):

نوع محصول

مساحت زیر کشت

میزان محصول

گندم

17920

89/1

ذرت

550

31/1

میوه جات

14288

9/11

علوفه جات

1750

03/33

جو

6200

36/1

خربزه

485

75/15

سبزیجات

465

7/15

سایر انواع

1243

18/20

 

دامدارى (1995):

نوع دام

تعداد

گاو

179650

گوسفند و بز

3004838

حیوانات باربر

46398

شتر

16267

واحدهای دامداری

1722297

ظرفیت چراگاهی

75/0

 

اقتصاد:  كشاورزى بخش عمدة اقتصاد اين شهرستان را تشكيل مى‏دهد و دامدارى در درجه دوم و همچنين خدمات دولتى از فعاليتهاى اقتصادى ديگر اين شهرستان مى‏باشد.

 

نسبت اشتغال در هر واحد:

         75% در بخش كشاورزى و دامدارى و

         25% بقيه در تجارت محدود، حمل و نقل و خدمات دولتى اشتغال دارند.

 

معادن مهم:   ذغال سنگ، سنگ مرمر و كلسيت

 

مناطق مهم:   لورالايى، دُكى، سنجاوى و مِختر

 

امكانات آموزشى(1995):

نوع مؤسسه

پسرانه

دخترانه

مسجد

0

0

مدارس ابتدایی

416

73

مدارس راهنمایی

33

5

دبیرستان

8

3

دانشکده

2

1

فنی حرفه ای

0

0

 

نسبت شاگرد به استاد:      23:1 (مرد/ زن)

 

امكانات بهداشتى(1995):

نوع مؤسسه

تعداد

بیمارستان

2

مرکز بهداشت (عمومی)

62

مرکز بهداشت (روستایي)

2

مرکز بهداشت اساسی

27

مراکز بهداشت مادر و کودک

5

مطب های شخصی

58

 

آب رسانى:    20% جمعيت اين شهرستان از طرحهاى آبرسانى دولتى بهره‏مند مى‏شوند.

 

منابع انرژى: برق، گاز، چوب، نفت سفيد. برق و نفت سفيد براى توليد روشنايى و گازمايع وچوب براى پخت ‏و پز و سوخت استفاده مى‏شود.

 

صنايع عمده:  به جز واحدهاى كوچك صنعتى صنايع عمده‏اى در اين شهرستان وجود ندارد.

 

ارتباطات:

جاده شوسه

131 کیلومتر

جاده فرعی

396  کیلومتر

راه آهن

وجود ندارد

فرودگاه

0

 

 

 

 

 

 

 

لورالايى

 

وجه تسميه:

نام اين شهرستان از رودخانه لورالايى كه از آنامبر يا نارى سرچشمه گرفته و از شمال شهر مي‌گذرد، گرفته شده ‏است.

تاريخچه:

تاريخ جديد لورالايى و توابع فعلى آن در هاله‏اى از ابهام فرو رفته و بايد آنرا در ميان تاريخ عمومى بلوچستان جستجو كرد. در سال 1383 ملكيهاى سلسله كُرت، بعد از شكست از اميرتيمور، سلطنت قندهار و نواحى اطراف آن و تمام قلمرو حكومت غزنويان را از دست دادند. مناطقى كه تيمور حاكميت آنها را به فرزند ارشد خود پيرمحمد واگذار كرد يعنى همان محدوده‏اى كه تا سرحدات سند نيز مي‌رسيد،  به احتمال قوى شامل منطقه لورالايى امروزى مي‌گردد.

بابر بعد از فتح كابل به هندوستان لشكركشى نمود و در بازگشت خود از هند از طريق سخى ‏سرور و از بلوچستان عبور نمود. ايالت بلوچستان تا سال 1559 تحت ادارة مغولها قرار داشت و بعد از آن سال به قلمرو شاهان صفوى ايران ضميمه گرديد و اين وضعيت تا سال 1595 ادامه يافت. بعد از آن تاريخ، اكبرشاه مغول مجدداً بر اين مناطق تسلط يافت و در طول سلطنت وى دُكى به عنوان يكى از توابع ايالت قندهار و يك پادگان نظامى، سالانه ملزم به تهيه پانصد اسب و هزار سرباز پياده نظام براى پادشاه مغول گرديد. در سال 1662 شاه عباس صفوى توانست دوباره قندهار را جزئى از سلطنت صفويه نمايد و متعاقبا حكومت پشين و مناطق قبايلى اطراف آن از جمله دُكى را به شيرخان‏ترين اعطاء نمود.

شاه‏جهان پادشاه مغول بعدها چندين بار كوشيد دوباره بر قندهار و نواحى اطراف آن تسلط پيدا كند و بدين جهت در سال 1655 لشكر مجهز و بزرگى شامل بيش از 104 هزار سرباز تحت فرماندهى فرزند ارشد خود شاهزاده داراشكوه را براى نبرد با صفويان و فتح ايالت قندهار به اين منطقه اعزام داشت، ولى كوششهاى وى كارگر نيفتاد و داراشكوه مجبور به عقب‏نشينى و ترك منطقه گرديد و بدين ترتيب آخرين تهاجم و لشكركشى مغولان براى فتح قندهار براى هميشه به شكست مواجه شد.

ايالت قندهار مدتها تحت تسلط سلسله صفويه قرار داشت اما ساكنان اين ايالت بعدها به سركردگى ميرويس غلجايى بر ضد صفويان شورش نموده و حكومت سلسله غلجايى را تأسيس نمودند. حكومت غلجايى‏ها بعد از سى سال فرمانروايى در سال 1709 ميلادى به دست نادرشاه افشار مغلوب گرديد و نادرشاه بعد از يك نبرد كوچك موفق به شكست دادن ميرحسين خان آخرين حكمران غلجايى‏ها شد.

نادرشاه افشار در سال 1747 ميلادى به قتل رسيد و افغانهاى قندهار در همان سال مبادرت به تشكيل يك حكومت با ثبات تحت حكمرانى احمدشاه درانى نمودند. احمدشاه در ابتداى سلطنت خود، شخصى بنام آغاجان را به حكمرانى منطقه دُكى منصوب كرد، اين شخص بر اثر ظلم و استبدادى كه بر قبايل "ترين" روا داشت، بوسيله آنان كشته شد. احمدشاه به منظور انتقام‏گيرى از اين قتل، به سپاهى عظيم به سوى تهل لشكركشى نمود و "ترين‏ها" را از هر جهت در محاصره قرار داد و پس از مغلوب شدن آنان، مبلغ 3104 كلدار (روپيه) را سالانه به عنوان خراج بركشاورزان قبيلة ‏ترين منطقه تهل و آنامبر تحميل نمود.

حاكميت سلسلة درّانى تا سال 1826 بر قندهار، متعاقباً با حكومت باركزيى‏ها، تحت سلطنت اميردوست محمد ادامه يافت. براساس معاهده گندمك كه در 25 مى 1879 بين امير افغانستان و انگليس امضاء شد، مناطق تهل چوتيالى، دكى و ساير مناطق ايالت بلوچستان به انگليس واگذار گرديد و بعدها قسمت‏هاى مختلف ايالت تدريجاً تحت تسلط كامل انگليس قرار گرفت و همزمان با اين توفيقات و پيروزيهاى انگليس، اكثر قبايل اين مناطق مجبور به پذيرفتن تحت‏الحمايگى استعمار گرديدند.

در سال 1884 حاكميت انگليس با تأسيس نمايندگى سياسى در اين منطقه تثبيت شد. در اوايل دهه هشتاد بعضى مقاومتهاى مسلحانه قبايل كاكر تحت رهبرى شاه‏جهان ژوب صورت گرفت. رابرت سنديمن به سركوب شورشيان پرداخت و در قريه بورى طى جلسه‏اى تمام سران اين منطقه را فرا خواند و بدين ترتيب شاه‏جهان كاكر شكست خورد. در 22 نوامبر 1894 سران مناطق بورى و ژوب طى معاهده‏اى متعهد شدند كه مانع از حملات مقاومت كنندگان به انگليس‏ها شوند و مبلغ بيست هزار روپيه به عنوان غرامت جنگى به استعمار بپردازند. اين امر باعث تقويت حاكميت استعمار بر اين منطقه شد و در اول نوامبر 1887 بخش لورالايى به عنوان جزئى از قلمرو رسمى هند بريتانيايى اعلام شد.

در سال 1947 همزمان به تشكيل پاكستان، يك همه‏پرسى عمومى در ميان مردم شهرستان لورالايى توسط انگليس انجام شد و تمام مردم به الحاق و پيوستن به پاكستان رأى مثبت دادند.

 


Cultural Center Consulate General of The Islamic Republic of Iran
 4-Main Gulbarg Road - Lahore - Pakistan
Tel: +92-42-99263358-60 Fax: +92-42-35711486 E-mail: Lahore.icro.ir@Gmail.com Web: http://Lahore.icro.ir

 

جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
banners
فارسی داخلہ 2018

اسلامک سکولز

معرفی سعدی آموزش

یازدھمین جشنوارہ رسانہ ھای دیجیتال

جایزه جهانی اربعین

اسلام کمیکز

فراخوان اعظای نشان سعدی و اقبال

ھمائش حلال

مذہبی تعلم مصطفیٰ یونیورسٹی

داخلہ دانشگاہ یزد

دانشگاہ تہران

دانشگاہ الزھرا (س)

کتابخانہ دیجیتال سازمان

نامہ رہبر معظم بہ نوجوانان غربی

اوقات شرعی

سایت رایزنی فرہنگی

Ashnayi ba lahore

darbarha

majala 23,1391

libraries

kfpics

live ziaraat

Imam Khumeini

dafter Khamnaee

akhbaraat

farsi link

تبریز 2018
vote
نظرسنجي غير فعال مي باشد
UsersStats
Visitorsofpage: 347
Visitorsofday : 143
Visitorsofpage : 1599001
Onlinevisitors : 4
PageLoad : 2.2344

مقالات پژوھشی|صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت