سه شنبه ٢٦ تير ١٣٩٧ صفحه اصلی|آرشیو اخبار|مقالات پژوھشی|فارسي|اردو
 
صفحه اصلی|مقالات پژوھشی|صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
Title
iran
خانه فرهنگ لاهور
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر:
[عضویت]
NewsletterSignup
نام :   
ایمیل :   


خانه فرهنگ سرکنسولگری جمهوری اسلامی ایران – لاهور
1396

باركهان در يك نگاه

 

مركز شهرستان: بارکهان تاريخ تأسيس: 31 دسامبر1991م                 مساحت:3411كيلومترمربع

 

                   سـرشمـاري 1981         1995 (برآورد)

جمعيت:            ــــــــــــــــ =    مجموع

                مرد               زن

                   32207   +  29479         =  61686 نفر   147599 نفر

 

نسبت جنسيت مرد/ زن:     07/1

 

تراكم جمعيت در هركيلومتر مربع:   19                  43

 

تعداد رأی دهندگان: (1981) (مرد) 21519        (زن)  18447   جمع=   39966

 

تعداد رأی دهندگان: (1995) (مرد) 28781        (زن)  24130   جمع=   52911

 

گروههای عمدة نژادی:   کهیتران

 

زبانهای عمده:    کهیترانی

 

آب و هوا:        معتدل

 

محصولات عمدة كشاورزى (1995):

نام محصول

مساحت زیر کشت

متوسط برداشت محصول

گندم

11150

8/1

ارزن هندي

1668

7/0

میوه جات

1523

6/10

لپه

925

4/0

ماش

423

5/5

علوفه

315

1/53

جو

250

4/1

سبزیجات

212

2/15

 

اقتصاد:  كشاورزى، دامدارى و خدمات دولتى.

 

نسبت اشتغال: 70% مشاغل در بخش كشاورزى و دامدارى و 30% در بخشهاى تجارت و خدمات دولتى.

 

معادن مهم:   ذغال سنگ.

 

مناطق مهم:   باركهان، ركهنى و راركان.

 

امكانات آموزشى:

نوع مؤسسه

پسرانه

دخترانه

مسجد

0

0

مدرسة ابتدایی

281

43

مدرسة راهنمایی

13

2

دبیرستان

6

1

دانشکده

1

1

فنی حرفه ای

0

0

 

نسبت شاگرد/استاد:     18:1

 

امكانات بهداشتى:

نوع مؤسسه

تعداد

بیمارستان

1

مرکز بهداشت (عمومی)

12

مرکز بهداشت بنیادی

5

مراکز بهداشتی مادر و کودک

2

مطب های شخصی

2

 

شمارة مراجعه كنندگان در يك سال:        13224 نفر.

 

منابع آبرسانى:   41/25% مردم اين شهرستان از طرحهاى آبرسانى دولت بهره‏مند ميشوند.

 

منابع انرژى: برق، گاز مايع، چوب و نفت سفيد ميباشد. از برق و نفت سفيد براى توليد روشنايى و از چوب و گاز مايع براى پخت و پز و توليد گرما استفاده ميشود.

 

صنايع مهم: صنعت مهمى در اين شهرستان وجود ندارد.

 

ارتباطات:

جاده شوسه

16 کیلومتر

جادة فرعی

193  کیلومتر

راه آهن

-

فرودگاه

-

 

 

 

باركهان

 

باركهان از نام باروخان بنيانگذار خانواده باروزيى پنى كه بر اين مناطق حكمرانى مى‏كرده، گرفته شده است. باروخان يك نائب براى سركشى از قبيلة كهيتران گمارده بود كه هرسال به بازديد از قبيله كهيتران مي‌پرداخت. در يكى از همين بازديدها نائب وى به اتهام بى‏حرمتى به زنان كهيتران، كشته شد و بعد از آن تاريخ بنا به گفته مردم قبيله كهيتران، هيچ باروزيى به آن منطقه نيامده است.

 

تاريخچه:

تاريخ باركهان در گذشته چندان روشن نيست و گفته مي‌شود اين سرزمين تحت حاكميت حكمرانان مسلمان و جهانگشايان قندهار و هندوستان قرار داشته است. كهيتران در زمانهاى گذشته از توابع سيوستان ايالت تته هند به شمار مي‌رفته و در زمان اكبرشاه مغول به نام "جنجاه" مشهور و معروف بوده است. اين سرزمين محل سكونت قبيله‏اى از جت‏هاى هندوستان كه با تيره‏اى از پشتونهاى مهاجر        "وى هواى" ديره غازى خان اختلاط نژادى پيدا كردند، به شمار مي‌رفت. بعدها اين تيره دو رگه تحت سرپرستى محمدخان، بنام كهيتران معروف گرديد.

هنگامى كه سلسله افغانهاى "لات"، حاكميت باركهان را از دست دادند، جانشينان عيسى بر اين سرزمين فرمانروايى كردند. آنها حكمرانان نالايق و بى كفايتى بودند و در مدت سلطنت آنان، جنگهاى داخلى زيادى بين كهيتران‏ها صورت گرفت و در نهايت گرازوخان مزارانى به عنوان سردار قبيلة كهيتران منصوب گرديد. بعد از او فرزندش بختيارخان به مسند سردارى قبيله كهيتران رسيد و به همين ترتيب بعد از بختيارخان، فرزند وى حاجى‏خان، با كفايت و تدبير تمام بر كهيتران‏ها فرمانروايى كرد. در طول فرمانروايى وى كه بسيار مورد احترام كهيتران‏ها مي‌باشد، آنها موفق به شكست دادن كاكرهاى ژوب گشتند. حاجى خان همچنين شكست كهيتران‏ها از مرى‏ها را با تخريب قلعه كرم خان بجارانى مرى و مغلوب نمودن وى، تلافى نمود و در ميان قبيله خود از نام و احترام زيادى برخوردار شد. با وفات حاجى خان   سه پسر بنامهاى عمرخان، نواب خان و بلو خان از او بجاى ماندند و فرمانروايى قبيله، بعد از مرگ وى به برادرش سيدخان انتقال يافت. سيدخان نيز اندكى بعد وفات نمود. وى داراى سه پسر، بنامهاى دوست محمد، سورنى خان و قادربخش بود. بلول خان جانشين سيدخان شد ولى با مخالفت پسران برادر خود يعنى نواب خان و قادربخش روبرو شد. قادربخش به قبيله مرى پناهنده شد و نامادرى خود را به ازدواج غازان خان سردار قبيلة مرى درآورد و بدينوسيله با حمايت مرى‏ها بر عليه كهيتران‏ها لشكركشى‏نمود. در اين جنگ طولانى خسارات و تلفات جانى و مالى فراوان بر كهيتران‏ها وارد آمد.

سررابرت سنديمن كارگزار سياسى انگليس در منطقه به ميانجيگرى ميان طرفين پرداخت ولى اين ابتكار وى بي‏نتيجه ماند و چون بلول خان سردار بى‏كفايت و ضعيف بود، فرمانروايى و سردارى قبيله به فرزند ارشد او بلوچ خان منتقل شد. بلوچ خان با دشمنى عموهاى خود نواب خان و قادربخش روبرو بود و آن دو با حمايت مرى‏ها به لشكركشى عليه كهيتران‏ها پرداختند و جنگ آنها ماهها به طول انجاميد.    بلوچ خان براى ايجاد صلح و صفا، مادر خويش را به عقد عموى خود نواب خان درآورد ولى اين امر نيز باعث فروكش كردن دشمنى آنان نشد و در ادامه خونريزيهاى طرفين، عده زيادى از قبايل كهيتران دست از جان شستند.

در سال 1880 كهيتران‏ها با شرط پرداخت ماليات به تحت‏الحمايگى انگليس تن در دادند و حاكميت سياسى انگليس بر كهيتران‏ها از سال 1878 تا 1883 ادامه يافت. در سال 1883 سردار بلوچ خان با همراهى عده‏اى از سران قبيلة خود به ملاقات با "سر. بروس" كارگزار سياسى انگليس پرداخت و در جرگه قبيله‏اى كه تشكيل شد منازعات قبيله‏اى ميان كهيتران‏ها، لونى‏ها و مرى‏ها تصفيه و حل و فصل گرديد.

در سال 1884 قبيله كهيتران تحت حاكميت حكمران عمومى بلوچستان قرار گرفت. ناحيه لغارى باركهان شامل دو وادى باركهان و ويتاكارى از پنجاب جدا گرديده و به بلوچستان ضميمه گرديدند. باركهان در سال 1887 همزمان با احداث جاده ديره غازيخان - پشين مستقيماً تحت اداره فرمانروايى بلوچستان قرار گرفت و يك بخشدار نيز در شهر باركهان منصوب گرديد. در سال 1889 باركهان به نمايندگى ژوب كه مركز آن شهر لورالايى بود، پيوست و در سال 1892 دوباره جزء شهرستان تهل چوتيالى گرديد. در اكتبر 1903 آژانسهاى ژوب و تهل چوتيالى تبديل به سه آژانس سبى، لورالايى و ژوب گرديده و باركهان نيز رسماً به عنوان بخشى از آژانس لورالايى اعلام شد.

در سال 1887 سردار محراب خان (متولد 1853) به جانشينى پدر خود سردار بلوچ خان براى سردارى قبيله كهيتران انتخاب شد ولى بر اثر سوء مديريت و تخلفات فاحش به مدت دو سال از مقام سردارى قبيله بركنار گرديد و برادر او بختيار خان به سردارى قبيله كهيتران منصوب شد و بعد از دو سال دوباره سردار محراب خان به منصب سردارى قبيله نايل آمد.

بعد از محراب خان، شاه غازى خان پسر او بر مسند سردارى قبيله تكيه زد. غازى خان با قدرت و كفايت تمام و با اعمال فشار، زمينهاى كشاورزى زيادى از ساير كهيتران‏ها را به تصرف خود درآورد و در نتيجه عدة زيادى از قبيلة كهيتران شامل شاخة مزارانيهاى اين قبيله در سال 1892 از باركهان به ديره غازيخان پنجاب مهاجرت كردند. اين عده در سال 1933 دوباره به سرزمينهاى آبايى خود برگشتند.

شاه غازيخان در سال 1942 درگذشت و فرزند او محمد انورجان به جانشينى وى انتخاب شد. وى با شركت در انتخابات ايالتى در سال 1970 موفق به كسب يك كرسى در مجلس ايالتى بلوچستان گرديد.


Cultural Center Consulate General of The Islamic Republic of Iran
 4-Main Gulbarg Road - Lahore - Pakistan
Tel: +92-42-99263358-60 Fax: +92-42-35711486 E-mail: Lahore.icro.ir@Gmail.com Web: http://Lahore.icro.ir

 

جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
banners
فارسی داخلہ 2018

اسلامک سکولز

معرفی سعدی آموزش

یازدھمین جشنوارہ رسانہ ھای دیجیتال

جایزه جهانی اربعین

اسلام کمیکز

فراخوان اعظای نشان سعدی و اقبال

ھمائش حلال

مذہبی تعلم مصطفیٰ یونیورسٹی

داخلہ دانشگاہ یزد

دانشگاہ تہران

دانشگاہ الزھرا (س)

کتابخانہ دیجیتال سازمان

نامہ رہبر معظم بہ نوجوانان غربی

اوقات شرعی

سایت رایزنی فرہنگی

Ashnayi ba lahore

darbarha

majala 23,1391

libraries

kfpics

live ziaraat

Imam Khumeini

dafter Khamnaee

akhbaraat

farsi link

تبریز 2018
vote
نظرسنجي غير فعال مي باشد
UsersStats
Visitorsofpage: 334
Visitorsofday : 173
Visitorsofpage : 1599031
Onlinevisitors : 5
PageLoad : 2.5625

مقالات پژوھشی|صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت