جمعه ٢٩ تير ١٣٩٧ صفحه اصلی|آرشیو اخبار|مقالات پژوھشی|فارسي|اردو
 
صفحه اصلی|مقالات پژوھشی|صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
Title
iran
خانه فرهنگ لاهور
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر:
[عضویت]
NewsletterSignup
نام :   
ایمیل :   

خانه فرهنگ سرکنسولگری جمهوری اسلامی ایران – لاهور
1396

گوادر در يك نگاه

 

مركزشهرستان: گوادر تاريخ تأسيس: 1 جولای 1977 م مساحت:15216كيلومترمربع

 

                   سـرشمـاري 1981         1995 (برآورد)

جمعيت:            ــــــــــــــــ =  مجموع

                مرد               زن

                    59361 + 53024113285 نفر 160980 نفر

 

نسبت جنسيت مرد/ زن:     12/1

 

تراكم جمعيت درهركيلومترمربع:     4/7                 6/10

 

تعداد رأی دهندگان: (1997) (مرد) 34607        (زن)  30700   جمع= 65307

 

گروههای عمدة نژادی:   قسمت عمده جمعیت این بخش (حدود 98 %) بلوچ می باشد.

 

زبانهای عمده:    بلوچی

 

آب و هوا:        خشک با تابستانهای گرم و زمستانهای ملایم

 

محصولات عمدة كشاورزي (1995-1994):

نام محصول

مساحت زیر کشت

ميزان برداشت محصول

میوه

2496

4/8

علوفه

128

7/16

هندوانه

100

8/18

سبزیجات

82

1/10

گندم

70

1/1

حبوبات

70

5/0

 

دامدارى (1996):

نوع دام

تعداد

گوسفند و بز

38195

حیوانات باربر

8570

گاو

5660

شتر

4920

واحدهای دامداری

33963

ظرفیت چراگاهی

1/2

اقتصاد:  ماهيگيرى قسمت عمدة فعاليت اقتصادى اين شهرستان را تشكيل مى‏دهد و كشاورزى، دامدارى، مزرعه دارى، ساختمان سازى و خدمات از بخشهاى ديگر فعاليت اقتصادى اين منطقه مى‏باشد.

 

معادن مهم:   هنوز وجود معدن مهمى در اين شهرستان گزارش نشده است.

 

مناطق مهم:   "اورمارا" دومين بندرگاه مهمى است كه نيروى دريايى پاكستان در آن مستقراست. همچنين بندرهاى ويژة ماهيگيرى در گوادر و پسنى تأسيس گرديده و جيوانى نيز يكى از مناطق مهم فعاليتهاى ماهيگيرى به شمار مى‏رود.

 

امكانات آموزشى (1996):

نوع مؤسسه

پسرانه

دخترانه

مدرسة ابتدایی

146

28

مدرسة راهنمایی

10

3

دبیرستان

9

1

دانشکده

1

1

مرکز فنی، حرفه ای

1

مدارس غیر انتفاعی

4

مؤسسات آموزشی کامپیوتر

1

 

ميزان هزينه‏هاى هر دانش‏آموز:    1385 روپيه (به ازاى ثبت نام هر دانش‏آموز در گوادر در آپريل 1996)

 

نسبت استاد / شاگرد (1996)

نوع مؤسسه

مرد

زن

ابتدایی

1:33

1:135

راهنمایی

1:15

1:20

دبیرستان

1:13

1:30

متوسطه

1:20

1:3

 

 

امكانات بهداشتى (1995):

نوع مؤسسه

تعداد

بیمارستان

1

مراکز بهداشت عمومی

22

مراکز بهداشت روستایي

3

مراکز بهداشت بنیادی

17

مطب های سل

1

مراکز بهداشتی مادر و کودک

3

خدمات بهداشتی مدرسه

1

مطب های شخصی

20

سایر موارد

1

 

آبرسانى:     بر اساس ادعاى بخش مهندسى بهداشت عمومى، تمام مردم اين شهرستان به آب آشاميدنى از طريق طرحهاى آبرسانى اين بخش دسترسى دارند.

 

منابع انرژى: چوب و نفت سفيد منابع عمدة انرژى مى‏باشند كه در پخت و پز و گرم نمودن استفاده مى‏شود در حالى كه از نفت سفيد در شبها براى ايجاد روشنى استفاده مى‏كنند، برق، ژنراتور ديزلى و گاز نيز توسط عدة اندكى از مردم براى ايجاد نور و گرما جهت پخت و پز استفاده مى‏شود.

 

صنايع عمده: ماهيگيرى و پروژه‏هاى توليد انرژى واپدا در شهرهاى پسنى، گوادر، اورمارا و جيوانى از صنايع عمدة اين بخش محسوب مى‏شود.

 

ارتباطات (1996):

جادة شوسه

58 کیلومتر

جادة فرعی

589 کیلومتر

جادة خاکی

66 كيلومتر

راه آهن

ندارد

فرودگاه

4

 


 

 

 

گوادر

 

شهرستان گوادر با داشتن 600 كيلومتر ساحل دريايى و نوار غيرقابل آبيارى كلانچ و دشت، همواره يك بخش ‏مهم ازتاريخ مكران را به خود اختصاص داده است. دانستيهاى تاريخى درباره مكران به زمان حضرت ‏داوود پيغمبر مى‏رسد كه مردم به علت بروز قطحى خود را زنده به گور مى‏كردند. گفته مى‏شود مكران نخست توسط كاووس پادشاه ايرانى و متعاقباً بوسيله افراسياب تورانى و كيخسرو ايرانى فتح و ضميمه قلمرو فرمانروايى آنان ‏گرديد. سپس تاريخ اين منطقه حاكميت فرمانروايان زيادى را به حافظه خود سپرده كه از آنجمله به لهراسب، گشتاسب، بهمن، هُما و داراب مى‏توان اشاره كرد. در سال 325  قبل از ميلاد مسيح هنگامى كه اسكندر از هندوستان به مقدونيه برمىگشت به اين منطقه و درياى آن برخورد كرد. آرين مورخ يونانى از نوار ساحلى مكران به عنوان كشور و سرزمين "اشتيوفاگويى " [Ichtyophagoi] نام برده است. در آن زمان "نيركوس" دريا سالار اسكندر نيز كه از امتداد اين ساحل‏گذشته بود از مناطق كلمت، گوادر، پيشوكان و چابهار ذكرى به عمل آورده است. بعد از اسكندر اين سرزمين ‏بخشى از قلمرو فرمانروايى سلوكوس نيكاتور يكى از فرماندهان و جانشينان اسكندر به شمار مى‏رفت كه درسال 303 قبل از ميلاد مغلوب چاندراگوپتا شد و حاكميت اين سرزمين را به او واگذار نمود.

بعد از آن، تاريخ اين سرزمين براى مدت چندين قرن در هاله‏اى از ابهام فرو رفت و اطلاعاتى از آن در دست نيست. بخشى از سرزمين ساحلى مكران همزمان با ورود استعمارگران پرتغالى در اوايل     قرن 16 ميلادى كه عازم هندوستان ‏بودند، به تصرف آنان در آمد و درسال 1581 شهر "زيبا" و "پالامان" از پسنى توسط پرتغاليهاى به آتش‏كشيده شد. اگرچه بعد از آن براى مدتهاى مديد اين سرزمين مورد تاخت و تاز و هجوم مهاجمان خارجى قرارگرفت اما بيشتر حكمرانان محلى همچون هوتها، رندها، ملك‏ها، بليديها و گچكى‏ها به دليل عدم تمايل مهاجمان ‏خارجى به حضور دائمى در اين سرزمين، به فرمانروايى پرداختند. از بين حكمرانان اين منطقه دوگروه بليدى‏ها و گچكى‏ها حايز اهميت بيشتر مى‏باشند. بليدى‏ها همزمان با گسترش پيروان فرقه ذكرى در منطقه قدرت و استحكام بيشترى گرفتند و گفته مى‏شود كه اين حكمرانان با فرمانروايان مسقط نيز روابط خوبى داشته‏اند و وجه تسميه آنان نيز به نام زادگاه و محل سكونت آنان يعنى (بليده) مربوط مى‏باشد.

بليديها بيشتر از يك قرن و تا حدود سال 1740 ميلادى بر اين سرزمين حكومت كرده و در سالهاى آخر فرمانروايى‏خود به دين اسلام گرويدند. فرقه ذكرى بعدها به حمايت از فرمانروايى گچكى‏ها كه از نظر عقيده با آنان هم كيش بودند، برخاستند.

خصومت و اختلاف خانوادگى ميان گچكى‏ها باعث هجوم و حملات موفقيت‏آميز نه گانه مير نصيرخان اول گرديد و گفته مى‏شود كه علت اصلى جنگهاى 9 گانه مير نصيرخان اول؛ عليه گچكى‏ها، خصومت مذهبى وى با ذكرى‏ها بود زيرا خود نصيرخان به داشتن عقايد ضد ذكرى معروف بود و همچنين اختلاف بر سر تقسيم ماليات نيز يكى از دلايل اصلى لشكركشى‌هاى نصيرخان اول عليه گچكى‏ها به شمار مى‏رود.

در ربع آخر قرن هيجده ميلادى؛ گوادر و توابع آن به تصرف حكومت مسقط در آمد. "سيد صيّاد" در سال 1783 برمسند حكومت مسقط تكيه زد و با برادر خود "سيد سلطان" در اين زمينه اختلاف داشت و به همين جهت سيد سلطان از مكران گريخت و به برقرارى ارتباط با نصيرخان اول پرداخت و نصيرخان نيز به وى وعده پرداخت‏ ماليات بخش قلات و گوادر را داد.

سيد سلطان در سال 1797 حكومت مسقط را به طور غاصبانه به دست گرفت. سيد سلطان در سال 1804 وفات ‏نمود و در طول سلطنت جانشينان او يكى از سران بليدى به نام مير اوستين موفق شد براى مدتى فرمانروايى منطقه را به دست گيرد اما با حمله و هجوم نيروهاى مسقطى دوباره اين بخش به حاكميت مسقط ملحق شد.

اگرچه طى توافقنامه‏اى حق حاكميت گوادر به طور دائمى به عنوان ملك خدشه ناپذير و بلا منازع توسط خانهاى ‏قلات به مسقط واگذار شده بود ولى خوانين و مردم بومى گوادر همواره مدت اين قرارداد را ملغى شده اعلام مى‏داشتند. مناطق باير كُلانچ و دشت، همواره با كيچ در ارتباط و تماس‌دائمى به‌سر برده‏اند.

جنگ اول افغان و انگليس توجه بريتانيا را به منطقه معطوف كرد. "ماژور گولد اسميت" در سال 1861 از منطقه‏گوادر بازديد نمود و در سال 1863 يك نفر به عنوان نائب فرماندار (نائب عامل سياسى) انگليس در اين منطقه منصوب گرديد.

هردو بندر دريايى پسنى و گوادر به عنوان بندرگاههاى لنگرگير، كشتى‏هاى شركت ناوگان هندى انگليسي به‏ شمار مى‏رفت. نخستين خط ارتباطى تلگرافى در سال 1863 در اين منطقه احداث شد كه گوادر را به كراچى متصل ‏مى‏كرد و همزمان با آن دفاتر تلگراف نيز در پسنى و گوادر ايجاد گرديد. مدتى بعد از آن دفتر پست در گوادر درسال 1894 و در پسنى در سال 1903 افتتاح شد و به بهره بردارى رسيد و شهر اورمارا نيز در سال 1904 به شبكه ارتباطات تلگرافى اين منطقه پيوست. بعد از تجزيه شبه قاره هند        به دوكشور مستقل، مناطقى از گوادر و اطراف آن به‏عنوان بخشى از ايالت مكران به اتحاديه ايالتهاى بلوچستان پيوست.

در سال 1949 گوادر به قلات، لسبيله و خاران ملحق شد. در اكتبر 1955 مكران به عنوان بخشى از پاكستان غربى، تعيين گرديد. در سال 1958 گوادر و توابع آن از حاكميت مسقط خارج و تحت حاكميت پاكستان قرار گرفت و به ‏عنوان ‏يكى از توابع بخش مكران در نقشه بلوچستان نمودار شد. در سال 1970 هنگامى كه نظام متمركز سياسى درپاكستان لغو و بلوچستان به عنوان يك ايالت اعلام گرديد، مكران نيز يكى از بخشهاى 8 گانه اين ايالت شد. در اول ‏ژوئيه 1977 مكران به يك فرماندارى با سه بخش پنجگور، تربت (كيچ) و گوادر تبديل شد و گوادر نيز در اول ‏ژانويه 1977 میلادی به عنوان يك بخش با مركزيت شهرك گوادر جزء يكى از بخشهاى ايالت ثبت گرديد.

يك مقبره سنگى مربوط به يكى از اولياءالله با قدمت چندين قرن در اين منطقه وجود دارد و خصوصيات آن با آنچه در "فرهنگ جغرافيايى معروف گزيتر" ذكرشده، مشابهت زيادى دارد.

دژ مربع شكل همراه با يك برج در محله ميمن شهر گوادر از ديدنيهاى اين شهر به شمار مى‏رود كه در نزديكى اقامتگاه قديمى نائب فرماندارى سياسى انگليس در اين شهر واقع شده و به همين علت به آن اقامتگاه حكمران نيزاطلاق مى‏گردد و همچنين دژ سيد سلطان نيز استحكام خويش را تا كنون حفظ نموده و اكنون از آن به عنوان پاسگاه انتظامى استفاده مى‏شود.

 

Cultural Center Consulate General of The Islamic Republic of Iran
 4-Main Gulbarg Road - Lahore - Pakistan
Tel: +92-42-99263358-60 Fax: +92-42-35711486 E-mail: Lahore.icro.ir@Gmail.com Web: http://Lahore.icro.ir

جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
banners
فارسی داخلہ 2018

اسلامک سکولز

معرفی سعدی آموزش

یازدھمین جشنوارہ رسانہ ھای دیجیتال

جایزه جهانی اربعین

اسلام کمیکز

فراخوان اعظای نشان سعدی و اقبال

ھمائش حلال

مذہبی تعلم مصطفیٰ یونیورسٹی

داخلہ دانشگاہ یزد

دانشگاہ تہران

دانشگاہ الزھرا (س)

کتابخانہ دیجیتال سازمان

نامہ رہبر معظم بہ نوجوانان غربی

اوقات شرعی

سایت رایزنی فرہنگی

Ashnayi ba lahore

darbarha

majala 23,1391

libraries

kfpics

live ziaraat

Imam Khumeini

dafter Khamnaee

akhbaraat

farsi link

تبریز 2018
vote
نظرسنجي غير فعال مي باشد
UsersStats
Visitorsofpage: 279
Visitorsofday : 53
Visitorsofpage : 1600203
Onlinevisitors : 3
PageLoad : 2.7031

مقالات پژوھشی|صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت